به سراغ دل من آمده ای کفش بکن که در این خانه ی پر خاک و گلم رنگی از عادت نیست وفراموش مکن مهمانم! طعم "خود بودن" را... ~~~~~~~~~~~~~~~ خاک نوشته هایم را مکتوب میکنم به این امید که در روزگار اسمانی شدن طعم گس زمین را از یاد نبرم...! ~~~~~~~~~~~~~~~ توجه:تمامی مطالب این وبلاگ از ذهن نگارنده تراوش کرده اند! دزدی ممنوع! حتی با ذکر اسم!
